Caesar III

Drie jaar gingen voorbij sinds Caesar II - een soort Sim City in het oude Rome - voordat Sierra met het derde deel kwam. De release van de game werd meerdere malen uitgesteld. Waarom? Wellicht om de ontwikkelaars de tijd te geven heel veel nieuwe maps en units te maken? Moesten er nog nieuwe gebouwen worden ontworpen? Of had Sierra meer tijd nodig om het er grafisch nog beter te laten uitzien? Het antwoord op al deze vragen luidt ‘ja’.

Caesar III is zo omvangrijk, gedetailleerd en fraai afgewerkt dat het snel duidelijk wordt waarom het zolang duurde voordat Sierra met deze game op de proppen kwam. Het is, net als in het spreekwoord, nu eenmaal onmogelijk om Rome in een dag te bouwen.

De meest in het oog springende veranderingen liggen op het visuele vlak. In Caesar II moest je bijvoorbeeld wegen bouwen en oorlog voeren op een regionale kaart, terwijl voor het opbouwen van de stad een plaatselijke kaart voorhanden was. Nu voer je echter al je handelingen op een grote kaart uit, wat de overzichtelijkheid behoorlijk ten goede komt. Je eigen gebied, de onbewoonde wildernis en de omringende dorpjes kun je zo in een oogopslag in de gaten houden. Veldslagen gebeuren in real-time aan de rand van je stad, waarbij de aanvallers steeds weer andere bedoelingen hebben. In tijden van hongersnood willen ze bijvoorbeeld je graanschuren plunderen. Zijn ze echter op geld uit, dan proberen ze de Senaat binnen te dringen.

Je kunt in deel 3 weer een fors aantal nieuwe gebouwen verwachten en er is daardoor ook veel meer activiteit in je stad. Je bouwt onder meer orakels, kapperszaken, paleizen en bruggen en kun je de welvaart van de stad verhogen door het aanleggen van havens en scheepswerven. Het welzijn van je burgers schroef je op door het bieden van voldoende ontspanning. Een arena, compleet met gladiatoren- en wagenrenscholen is daarom onontbeerlijk.

Al deze gebouwen zijn overigens aan slijtage onderhevig en kunnen ook als gevolg van brand of een aanval beschadigd raken. Gelukkig kun je overal in de stad onderhoudsposten oprichten, zodat eventuele schade aan je bouwwerken snel kan worden gerepareerd.

Behalve aan de interface is ook aan de gameplay flink gesleuteld. In eerdere versies ging het zo: je bouwde nieuwe huizen, verlaagde de belastingen en de mensen stroomden als vanzelf toe. Nu zijn er echter veel meer factoren van invloed op de groei (of de daling) van het aantal burgers in je stad. Zo moet je ervoor zorgen dat je nieuwe huizen bouwt in de buurt van bedrijven en handel waar je daadwerkelijk werknemers voor nodig hebt.

Heel erg leuk is ook dat je nu voor iedere god een aparte tempel kunt bouwen. Heb je bijvoorbeeld een tekort aan voedsel, zet dan een gebedshuis neer voor Ceres. Goede kans dat deze god je silo’s vervolgens vult met gratis graan. Kijk wel uit dat je de andere goden niet vergeet, want dan willen ze nog wel eens jaloers worden, en het spreekt voor zich dat dit rampzalige gevolgen kan hebben. Het onderhouden van diplomatische relaties met de bovennatuurlijke wezens wordt zo een strategisch spelletje op zich.

Caesar III blijft dankzij de vele verbeteringen en de afwisselende scenario’s lange tijd boeiend. Het is duidelijk dat de game het lange wachten zeker waard was.