Review: Warhammer 40.000: Dawn of War II
PC23 februari 2009
Toen we Dawn of War II voor het eerst aan het werk zagen, meenden we al dat dit best eens een heel vette strategiegame zou kunnen worden. Een aantal previewsessies maakten ons nog enthousiaster. Is deze strategiegame dan echt zo goed?
Op het moment dat de ruimtecapsule met de Space Marines voor het eerst uit de hemel komt suizen en zich met een vernietigende dreun in een planeet plant, schok je onwillekeurig even mee in je stoel. Deze heren komen niet op de koffie, dat is duidelijk. ‘For glory and the Emperor’ komen ze even een planeetje zuiveren van orkengebroed, Eldar-tuig en Tyranid-types.
Hun ruimtepod stort in ieder level met zo’n vaart op de planeet neer, dat je stiekem begint te fantaseren hoe het zou zijn, als zo’n Eldar-ventje (of andere vijand) zich net op dat moment op de landingsplek zou bevinden. Een paar levels later word je op je wenken bediend: een stel orks knort nietsvermoedend, vlak voor je Space Marines hun landingscapsule op de kleine orkhersentjes parkeren. Levensloze ‘greenskins’ worden door de lucht geslingerd en sieren je scherm met fonteintjes van bloed. Welkom in Dawn of War II.
Strategische Gears of WarHet eliteteam dat je bestuurt in de solocampagne deed ons een beetje denken aan Marcus Fenix en zijn maten in Gears of War. Ze sjouwen zwaar geschut mee alsof het veertjes zijn en hakken op hun vijanden in met kettingzagen. Ondertussen hebben ze ook die typische tred (dat hobbelende loopje) en torsen ze spierbundels mee die Arnold Schwarzenegger een minderwaardigheidscomplex zouden bezorgen.
Het zijn ook deze Space Marines die het verhaal tussen de missies naar een hoger niveau tillen. Dat het enorme, intergalactische rijk van hun keizer onder de voet wordt gelopen door drie verschillende levensvormen, tja, dat zal wel. Natuurlijk is het oorlog. Het is toch een RTS? Maar de personages die de verschillende teamcaptains hebben meegekregen en de botte, of soms verrassend gevoelige uitspraken die dat oplevert in de briefingpraatjes tussen de missies door, zorgen ervoor dat de campagne je maar niet met rust laat. Je moet en zal deze game uitspelen, zo simpel is dat.
Dat schept een bandNatuurlijk is niet alleen het gekeuvel van je über-alfamannetjes daar debet aan. Ontwikkelaar Relic heeft een paar gedurfde keuzes gemaakt, die simpelweg perfect uitpakken. Het RPG-achtige XP-systeem smeedt bijvoorbeeld een band tussen speler en personages, zoals we die in nog geen enkele andere strategiegame hebben gezien. Iedere kill levert ervaringspunten op. Na een tig aantal punten stijgt het betreffende team in level, waardoor je een bepaalde kracht kunt versterken – hetzij het pantser, hetzij energie, de aanvalskracht op afstand of mêlee.
Daarbij pik je gedurende de missies wapens en accessoires op van gesneuvelde tegenstanders, die je tussen de missies door kunt toewijzen aan de beschikbare eenheden. Denk aan anti-voertuiggranaten, vlammenwerpers, ‘bolter’-geweren met een hoger level dan wat je al had. Maar ook aan dingen als luchtaanvallen, de mogelijkheid om even een verdedigingskanon uit de grond te toveren en speciale krachten die de aanvalskracht van je hele legertje gedurende korte tijd drastisch doen toenemen.
Rondteleporterende EldarEen andere gewaagde move is uiteraard Relics keuze om de campagne volledig te ontdoen van alles wat te maken heeft met basisjes bouwen. Deze keuze draagt enerzijds bij aan die stevige band tussen speler en personages: door het ontbreken van barrakken, moet je immers zuinig omspringen met je units. Je traint er niet zomaar even enkele vechtersbazen bij. Al moet gezegd: er zijn nog steeds controlepunten op elke map, die je kunt veroveren. Ga je bij zo’n bemachtigd punt staan, dan worden aangeslagen teams weer aangevuld met vers bloed.
Bovendien zorgt het gebrek aan basisopbouw en grondstofwinning voor meer nadruk op actie en strategie. Beide elementen komen volledig tot hun recht in Dawn of War II. Computertegenstanders zijn zeer divers van karakter. Zo kun je in één level tegenover hordes orks komen te staan, terwijl je tegelijkertijd wordt belaagd door gifspuitende Tyranids en rondteleporterende Eldar, om uiteindelijk – als het toefje slagroom op de taart – nog even een eindbaas te mogen verslaan.
LoopgravenoorlogDe strategische gameplay lijkt een beetje op een loopgravenoorlog, maar dan zonder loopgraven. Voor vrijwel iedere meter moet geknokt worden en het is dan ook de kunst om telkens je specialistische teams snel de juiste opstelling mee te geven, dekking te zoeken en een golf belagers te overleven. En nog eens, net zo lang tot je de eindbaas bereikt.
Dit proces klinkt op papier misschien eentonig, maar al spelend zul je al snel zien dat het dat niet is. Sterker nog, de constante actie werkt juist verslavend. Bovendien heb je tal van strategische foefjes tot je beschikking om mee te variëren. Zo kun je je scoutteam vooruit sturen om met haar infiltratie-eigenschap ongezien alvast wat vijanden om zeep te helpen en er vervolgens nog eens dunnetjes overheen te walsen met je andere units. Maar je kunt ook je Devastator Marine Squad met haar zware mitrailleurs verdekt opstellen in een gebouw, om vervolgens een stel tegenstanders daar naartoe te drijven door je Assault Marine Squad met jetpacks achter de vijandelijke linie te laten springen.
OptioneelEn mocht je toch je buik vol krijgen van het WO I-achtige knokwerk op de vierkante meter, dan biedt Dawn of War II altijd nog de mogelijkheid om even een ander soort missie tussendoor te doen. Naast de beschreven missies, waarin je jezelf door een zee aan belagers knokt om uiteindelijk een eindbaas te verslaan, zijn er ook missies waarin je een bepaalde installatie moet verdedigen. En meer.
Een aantal van deze missies is optioneel. ‘Optioneel’ betekent in Dawn of War II echter dat je ze maar beter wel kunt doen. Veel van deze missies leveren namelijk bepaalde wapens op, die bijna noodzakelijk zijn om een verplichte missie te halen. En je wordt natuurlijk beloond met ervaringspunten, die je kunnen helpen om net wat sterker die ene zware, verplichte missie in te gaan.
Rappe missiesDe missies zitten stuk voor stuk boordevol actie, maar ze zijn ook relatief kort. De meeste veldslagen zijn in een kwartiertje tot een half uur wel afgelopen. Dit helpt de campagne fris en boeiend te houden, maar aan de andere kant zorgt het er ook voor dat de campagne vrij rap uit is.
Dankzij de RPG-achtige uitbouwmogelijkheid van je troepen is dit echter niet zo’n ramp. Het is mogelijk om dezelfde campagne nog eens te spelen, maar dan op een compleet andere manier, simpelweg door je individuele squads op een andere manier te ontwikkelen en jezelf noodgedwongen een andere strategie aan te meten.
Inspringen en uitstappenOok de co-op-mogelijkheid verdient de nodige lof. De volledige campagne is samen met een vriend te spelen, zonder dat je ooit gedwongen wordt om te wachten op de ander. Je kunt namelijk op ieder gewenst moment inspringen en uitstappen. Ondertussen levert deze co-op wel een compleet andere ervaring op dan de singleplayer, omdat iedere speler in dat geval maar twee squads bestuurt in plaats van vier, wat uiteraard de nodige tactische aanpassingen vergt.
Hetzelfde kunnen we overigens zeggen van de multiplayer. De meerspelerstand voelt heel erg anders aan dan de campagnemodus. Zo is er hierbij wel sprake van een basis, al blijft het in vergelijking met andere strategiegames vrij basic. Er is één gebouw waar je units traint en daar staan wat geschutstorens omheen, dat was ‘m. Door echter controlepunten te veroveren, verdien je grondstoffen waarmee je jouw basis kunt upgraden, om er zwaardere units uit te laten rollen.
Voortreffelijke aankledingDaarnaast vecht je op de multiplayer-maps niet alleen met de Space Marines, maar kun je ook kiezen uit de andere drie beschavingen. Deze vier facties hebben elk sterk verschillende speelstijlen. Tel daarbij op dat je bij elke factie uit drie commandanten kunt kiezen en je zult begrijpen dat je wel even zoet bent voor je elk facet van Dawn of War II onder de knie hebt gekregen.
Tot die tijd – en waarschijnlijk ook ver daarna – is het in elk geval genieten geblazen met deze strategiegame. En dat is niet alleen te danken aan de geweldige actie, de RPG-elementen en diepgaande strategische mogelijkheden, maar ook aan de voortreffelijke aankleding. Alles, van de animaties van je strijders, het strijdgebrul en de fraai vormgegeven werelden, tot de overzichtelijke menu’s, pompeuze muziek en loeihard neerstortende ruimtecapsules, is tot in de puntjes verzorgd.
Warhammer 40.000: Dawn of War II mag dan vol zitten met heftige korte missies, dat wil nog niet zeggen dat je deze game even snel tussendoor doet. Het spel is zo intens en meeslepend, mooi en gruwelijk, toegankelijk en diep, dat je aldoor ‘nog maar een missie’ speelt. Of je nou Warhammer-fan bent of niet, deze bloederige orgie van strategie en RPG-elementen werkt uitermate verslavend. Het jaar mag dan net begonnen zijn, maar Dawn of War II doet een serieuze gooi naar de titel van beste RTS-game van 2009. (90%)
Platform: pc | Release: reeds verschenen
Om te kunnen reageren, moet je ingelogd zijn
is er al een demo van dan kan ik die een keer proberen voordat ik de game ga kopen en dan misschien wel een Miskoop doe. -2 +8
@nftk: CoD engine? tis een geupdate versie van de essence engine (gebruikt in oa. Company of Heroes) -2 +10
en de beta (volgens mij) van steam.
Van steam kon je alleen maar online en die ik van google had gehaald en tegenovergestelde.
Wat me ook snel opviel was de menu en vele andere dingentjes anders was als ik ze beiden vergelijkt.
Die ik van google had gehaald vond ik persoonlijk beter+leuker. -1 +8
Ah jah dat bedoelde ik ook. Heb met CoH veel plezier gehad. Een goed spel is dat zeg. En goede ondersteuning van de Maker.
Ga hem zeker proberen. -1 +8
-2 +7Eigenlijk net als Company of Heroes verplicht voor iedereen die iets heeft met RTS'en. -1 +6
Want je gaat me toch niet vertellen dat die er niet zijn....
Verder lijkt het me wel een leuke game. -2 +5
Ik wil hem zeker proberen, ik hoop dat er een demo van is
Ik ga nu nog niet de volle prijs ervoor betalen, niet omdat hij het niet waard is, maar omdat ik nu mn geld ergens anders aan moet besteden.. -0 +7
Je moet ervan houden maar het is typisch DoW, wel coole upgrades ook.
Vermaak je je zeker wel mee als het je genre is.
-0 +6ik heb tot nu toe alle add- on en de overige game van dawn of war delen en kan er maar niet genoeg van krijgen. -0 +6
Opent ook erg mooie , hehe die komen niet op de koffie!
-0 +6Lekker 20min potjes voor tussen de andere games door. -0 +2