Special: Waarom filmgames vaak zo slecht zijn
home20 september 2008
Gamers worden automatisch wantrouwend als ze de term filmgame horen, en terecht. Dit type spellen valt negen van de tien keer zwaar tegen. Maar hoe komt dat?
Gamers worden automatisch wantrouwend als ze de term filmgame horen, en terecht. Dit type spellen valt negen van de tien keer zwaar tegen. Maar hoe komt dat?
Je komt net uit een zinderende actiefilm. Je handen trillen als je de bioscoop uitloopt. Terwijl de adrenaline nog door je aderen stroomt, zie je een display met de officiële game van de film. In een flits neem je het spel mee en reken je af. De volgende ochtend begin je met goede moed aan je nieuwe aankoop. En hoewel je economisch besef uit alle macht je probeert te vertellen dat het een erg leuk spel is, valt het toch zwaar tegen. Bovenstaand scenario is helaas geen uitzondering, maar al jaren de dagelijkse praktijk. Maar waarom vallen filmgames dan toch zo vaak tegen?
<b>5: Filmgames zijn haastklussen</b>
Eén ding waar ontwikkelaars het over eens zijn, is dat de minimale ontwikkeltijd voor een goed spel toch rond de 1,5 à 2 jaar ligt. De tijd die nodig is om een Hollywood-blockbuster in de bioscoop te krijgen is iets langer, maar niet heel veel. Om een kwalitatief goede game te produceren, die tegelijk met de film wordt uitgebracht, zal de ontwikkeling van de film en game(s) redelijk synchroon moeten lopen.
Speluitgevers en ontwikkelaars worden echter meestal in een veel later stadium ingezet. Uitgevers tellen echter niet zomaar een paar miljoen neer voor een filmlicentie op basis van een script, een bekende regisseur en wat Hollywood-sterren. Die willen meer zien. Dat gaat ten koste van de ontwikkeltijd.
<b>4: Filmgames worden goedkoop gemaakt</b>
De ontwikkeling van games wordt negen van de tien keer uitbesteed aan externe ontwikkelaars, die de game voor een vast bedrag produceren. Afhankelijk van het budget moet deze studio ook nog versies voor meerdere platformen produceren. Er is vaak een next-gen-editie (voor de pc, Xbox 360 en PS3), een versie voor de Wii en PS2 en meestal een aparte game voor de DS en PSP. Combineer dat met de krappe tijdslimiet en het wordt erg lastig om een ‘goede’ game te maken.
<b>3: Hollywood heeft geen verstand van games</b>
Maar zelfs als de ontwikkeling van de game en film gelijk lopen, is dit nog geen absolute garantie voor succes. Filmstudio's zijn super behoudend als het gaat om hun intellectueel bezit, wat de ontwikkeling van games ontzettend hindert. Zowat elk beeld/scène/verhaallijn moet met elkaar afgestemd worden of goedkeuring krijgen.
Het helpt dan zeker niet dat veel van deze personen niet of nauwelijks kennis heeft van games. Een geweldige filmscène is absoluut geen garantie voor een goed level of leuke gameplay, maar ontwikkelaars worden serieus gehinderd als ze zaken in een filmgame willen aanpassen of toevoegen.
<b>2: Filmgames moeten iedereen aanspreken</b>
Een filmgame moet een zo’n breed mogelijk publiek aanspreken. Dat is makkelijker dan gezegd dan gedaan. Je ziet vaak dat populaire spelformules (zoals het open spelwereld-principe uit Grand Theft Auto) worden gebruikt om een voor het oog groot en uitgebreid spel neer te zetten (Spider-Man, Hulk en Iron Man). Simpele missies zorgen er voor dat deze titels door een brede doelgroep gespeeld kan worden. Dit gaat echter ten koste van de diversiteit en diepgang.
<b>1: Filmgames verkopen ongeacht de kwaliteit</b>
De belangrijkste oorzaak dat de gemiddelde filmgame qua kwaliteit te wensen overlaat is dat deze games ondanks alles erg goed verkopen. Als je ziet dat een flop als Iron Man meer dan 2 miljoen keer over de toonbank gaat, dan zijn dat toch leuke cijfers voor een uitgever (ondanks de hoge licentiekosten).
Filmgames surfen slim mee op het succes en de enorme aandacht die een gemiddelde Hollywood-film krijgt. De schade die een franchise oploopt, wordt alleen gemerkt wanneer de uitgever later nog meer games rond dezelfde film of universum uitbrengt.
Wie het bovenstaande heeft gelezen zal zich ongetwijfeld afvragen waarom er nog geen andere werkwijze is om filmgames te maken. Toch zijn er achter de schermen langzaam wat veranderingen gaande. Filmuitgevers nemen games als medium meer serieus en zien in dat een goede ‘filmgame’ een positief effect kan hebben op de hele franchise. Uitgevers zoals Warner en Disney (die zelf een filmachtergrond hebben) kiezen er vaker voor om games zelf (en vaak gelijktijdig) te ontwikkelen, en zijn beter in staat om filmmakers en gameontwikkelaars met elkaar te verenigen om zowel een goede film als game neer te zetten.
Om te kunnen reageren, moet je ingelogd zijn
-2 +2
Voor de betere films worden vaak ook geen games gemaakt, zover ik weet laat alleen Disney (en misschien wat anderen) bij bijna elke (animatie)film een game maken, en bij de échte actiefilms is het kijken de enige mogelijkheid.
Misschien leuk om het de volgende keer over gamefilms te houden? (films gebaseerd op games) -2 +2
Omdat een film het goed doet gaan veel mensen het spel kopen.
Terwijl bijna altijd een filmgame stukken minder is dan een normale game.
Gamexl heeft een goede vraag ben benieuwd voor een review over gamefilms (Max payne komt er bijv binnenkort aan) -2 +2
Als het artikel leest blijkt juist dat dit niet het geval is. Van slechte filmgames (Iron Man bijvoorbeeld) worden er juist redelijk veel verkocht, daarom is er weinig aanleiding om betere games te gaan maken, het verkoopt immers toch wel. -2 +2