De mensen van EA zitten op sim-gebied niet bepaadl stil. The Sims 3 is in aantocht, MySims Kingdom ligt al in de schappen en (we komen er maar niet onderuit) er is nóg een uitbreidingsset voor The Sims 2 uitgekomen.

Maar het is allemaal nog niet genoeg, want EA start vanaf volgend jaar met een nieuw concept, te weten SimAnimals. Deze game zal eind januari uitkomen, maar wij namen alvast een kijkje achter de schermen.

Maandagochtend, het sneeuwt. Terwijl de meeste aanwezigen hun handen nog warmen aan een kopje koffie of thee, krijgen wij voor het eerst wat van de gameplay van SimAnimals te zien door de executive producer Sam Player. “SimAnimals is iets geheel nieuws”, vertelt hij enthousiast. “Je hebt geen controle over mensen, maar je speelt in een bos met wel 34 verschillende soorten dieren, en opgeteld 85 soorten planten, bloemen en bomen. Op de DS zijn deze aantallen anders, namelijk 20 dieren en ongeveer 50 planten.”

En dat is ook precies wat we te zien krijgen: een kleurrijk bos met beren, eekhoorns, ratten, bevers, eenden, wolven en herten, die allemaal samen leven in verschillende bosgebieden. Jij als speler moet zien te zorgen dat alle dieren, maar ook bomen en planten, gelukkig zijn. Dat doe je door ze te voeren, met ze te spelen, en elk diertje een gevoel van veiligheid te geven.

Bij planten moet je bijvoorbeeld zorgen dat ze in de goede grond staan. Er zijn in totaal vijf behoeftes waar je rekening mee moet houden, te weten energy, fun, food, love en safety. Het systeem is daarin ongeveer hetzelfde als in The Sims. Hoe hoger de balken zijn, hoe blijer jouw dier of plant is.

Hoe krijg je dit voor elkaar? “Jij als speler bent een grote witte hand”, vertelt Sam. “Dit is meer dan een pointer, want de dieren kunnen die hand (jij dus) ook voelen en ruiken. Zij zullen hem als een ander vreemd dier in het bos zien. Een beetje een maf dier misschien, maar toch. Als je een dier oppakt waarmee je nog niet bevriend bent, een hert bijvoorbeeld, dan zal het hert boos en angstig reageren. Het is niet blij dat hij door een vreemde wordt weggesleept. Ben je vrienden geworden met het hert, dan mag je het oppakken en ermee spelen. Dit principe geldt voor alle dieren, van groot tot klein.”

Dat klinkt veelbelovend. Op het scherm zien we hoe Sam vrienden wordt met een eekhoorn door hem beukennootjes te voeren. Hij legt een nootje, wat hij eerder in zijn rugzak heeft gestopt, op de grond, en ‘plop’, het is verdwenen. “Zo doe je dat”, vertelt hij trots. Toch valt meteen op hoe abrupt dat nootje is verteerd.

Later zien we hetzelfde gebeuren met een bessenstruik. Een beer loopt er naartoe, ruikt eraan, en ‘poef’, weg is de struik, zonder enige animatie. Na de vraag of dit nog verandert in de uiteindelijke versie, blijkt dat dit is zoals het werkt, dus zonder animaties. Jammer, want spullen die zomaar in het niets verdwijnen zijn wel érg ouderwets.

Dus we hebben een bos, een heleboel dieren, een heleboel planten en een grote witte hand. Maar wat is nou het doel van de game? “Je moet alle dieren en planten gelukkig maken en zo goed mogelijk samen laten leven. Dit doe je onder andere door speciale doelen, challenges, die je op weg helpen. Een voorbeeld van zo’n doel kan zijn ‘plant vier braamstruiken’. Daardoor kan een beer aan voedsel komen, zonder dat hij konijntjes gaat opeten, want dat is natuurlijk niet goed voor het veiligheidsgevoel van het konijn.

Bovenin het scherm heb je een balk, waarop je de ‘happiness’ van het woud kan zien. Kom je voorbij het slotje op die balk, dan heb je een nieuw gebied (inclusief nieuwe dieren en planten) vrijgespeeld. In totaal zijn er elf gebieden vrij te spelen.” Overigens kunnen dieren in de game niet dood gaan, zelfs niet door zelf gegenereerde bliksem. Ze worden óf opgegeten, óf ze zijn ‘retired’ (met pensioen).

De term dood wordt nooit gebruikt in de game. Toch raar, want in de natuur is het toch de normaalste zaak van de wereld dat dieren dood gaan? “Het woord dood weglaten uit de game is een bewuste keuze. We wilden geen ouders boos maken, of kinderen afschrikken”, zo legt Sam uit. “Gevechten tussen dieren kunnen ook altijd worden afgebroken door water over ze heen te gieten, dus iemands favoriete eendje zal nooit worden verslonden als diegene dat niet wil.

Natuurlijke vijanden kunnen echter wel vrienden zijn met elkaar, als ze elkaar als baby hebben leren kennen. Kinderen hebben nog niet geleerd wat goed en fout is, wie hun vijanden en vrienden zijn. Als een wolf met een hert bevriend raakt in zijn jeugd, zal hij dat specifieke hert later niet opeten.” Grappig, maar het klinkt allemaal wel heel erg ‘cute’. Een kleurrijk bos met vrolijke diertjes, iedereen blij maken, met beren spelen, vrienden maken met vijanden, en geen dood in de buurt.

De voortplantingsscènes zijn ook opvallend gekuist. Zet twee dieren van dezelfde soort (en tegenovergestelde geslacht) bij elkaar en als de omstandigheden juist zijn, verschijnt er een roze wolk en ‘poef’ er is een nieuw baby’tje geboren. Maar volgens Sam is de game voor iedereen. “Iedereen tussen de 8 en de 88 jaar kan de game spelen. Het is heel verslavend en makkelijk om in te stappen. Het is een ‘light and simple’ game.”

Maar, na enig aandringen volgt gelukkig toch wel: “Onze grootste doelgroep zijn kinderen tussen de 8 tot 14 jaar. Vaak spelen meisjes de game langer dan jongens, want jongens gaan zich na hun 14e toch afvragen waar de auto’s, guns en meisjes zijn gebleven. Er is dus wel een secundaire doelgroep, maar deze is een stuk kleiner.”

De graphics zien er tot nu toe niet bijzonder uit. Sam wijt dat aan het grote scherm, maar ook screenshots die al eerder zijn uitgebracht, bewijzen dat het toch echt allemaal wel iets beter had gekund. Tel daar de vaak ontbrekende animaties bij op van simpele acties als eten en opgroeien en dan blijkt dat de aandacht in deze game niet naar uiterlijke schoonheid is gegaan.

Er zal geen online functie in de game worden opgenomen. “Dat zou veel te hectisch worden en het is er gewoon de game niet na”, vindt Sam. “Wel kan je de game met vier verschillende WiiMotes co-op spelen. Maar je moet dan wel met elkaar samenwerken. Anders wordt het een chaos. Eigenlijk is het een singleplayer game, die je toevallig ook met meerdere mensen kan spelen.”

Een uitwisseling tussen de Wii en de DS zal ook niet mogelijk zijn. “Het kost te veel tijd om zoiets te maken en wij gaan er vanuit dat er te weinig mensen gebruik zullen maken van die functie om te compenseren voor alle tijd die wij erin moeten steken.” Alle redenen zijn begrijpelijk, maar toch klinkt het een beetje alsof er simpelweg niet naar verdere mogelijkheden is gekeken. Jammer.

SimAnimals heeft een leuk concept, maar lijkt op het eerste gezicht te simpel en erg ‘cute’ voor een groot gamepubliek. De game doet nog het meeste denken aan een kruising tussen The Sims en Viva Pinata, hoewel Sam die link liever niet legt. De graphics zien er jammer genoeg niet veelbelovend uit en sommige dingen doen erg oud aan, maar deze kunnen natuurlijk nog wel verbeteren. Daarbij zal er geen online functie zijn. De game biedt zo te zien wel een leuke omgeving met afwisselende bosgebieden, een nieuwe manier van een traditionele sim-game en waarschijnlijk toch wel een aantal uur vermaak. Hopelijk veel meer uren als je een jonger broertje of zusje hebt.

Platform: Wii, DS | Release: 2009