SimAnimals voor de Wii is een relatief eenvoudige game met als doelgroep kinderen van 5 tot 12 jaar waarin jij als een grote witte hand het leven van verschillende bosgebiedjes moet beheersen. Als een soort god is het jouw taak om alle levende wezens, inclusief bloemen en planten, gelukkig te maken in hun omgeving.

Hoewel je ook voor flora en fauna moet zorgen, ligt de grootste taak in dit grote pad na gelukzaligheid vooral bij de verzorging van je dieren. Je moet onder andere zorgen dat ze zich veilig voelen, genoeg te eten krijgen en elkaar zo lief vinden dat ze baby’tjes produceren.

Je speelt niet in één groot gebied, maar elke keer in een aparte kaveltje, waarin per kavel ook weer verschillende dieren leven. Als planten en dieren blij zijn, stralen ze positieve energie uit, in de vorm van groene smileys. Zo niet, dan stralen ze negatieve energie uit.

Elke keer dat de ‘blijheidsmeter’ boven in beeld verbroken wordt doordat je dieren genoeg groene smileys uitstralen van blijdschap, speel je een nieuw gebied vrij. Via je rugzak kan je daar ook weer andere gewassen en dieren naartoe verplaatsen. Vaak zul je dan ook speciale dieren en planten van het ene kavel naar het andere moeten verplaatsen, om zo iedereen blij te maken.

Er zijn elf gebieden vrij te spelen en dat gaat in een redelijk snel tempo, wat de houdbaarheid van de game vrij kort maakt. Hoewel er een steeds grotere diversiteit in dieren komt, kan je dat niet zeggen voor de gebieden. Elke kavel ziet er zo ongeveer hetzelfde uit, zonder zich te onderscheiden van de anderen en dus zonder veel diepte toe te voegen aan de game.

Als witte hand kan je alles in het bos verplaatsen en (net als Dora) in je rugzak stoppen. Inclusief dieren, als ze je tenminste aardig genoeg vinden. Je moet namelijk wel eerst hun vertrouwen winnen. Dit doe je door ze eten te geven en ze over hun buik te aaien.

Mocht een dier geïnteresseerd zijn in de dennenappel dat jij voor zijn neus plant, dan zal deze simpelweg verdwijnen. Zelfs een simpele ‘eetanimatie’ kon er kennelijk niet van af, maar de ‘spetterende’ grafische presentatie gaat verder.

Hoekig, vlak, ongedetailleerd en structuurloos

Wat ten eerste opvalt aan SimAnimals zijn de lelijke en verouderde graphics. Alle objecten zijn hoekig, vlak, ongedetailleerd en structuurloos. Schaduwen bestaan uit een paar dikke pixels, en de grond bestaat uit vale kleuren zonder enig detail. Alleen het water zorgt voor een uitzondering, wat er in verhouding behoorlijk goed uitziet.

Alsof dat nog niet genoeg is, blijven dieren vaak vastzitten in bomen, of hangen ze opeens een paar meter in de lucht. Vaak maken ze ongecontroleerde bewegingen, waardoor je jezelf afvraagt waar je hert nu weer letterlijk heen is gevlogen. Naast je dieren hapert trouwens het hele spel regelmatig. Ondanks dat de game grafisch niet bijzonder zwaar lijkt, dropt de framerate geregeld tot een haperend geheel van schuddende bomen en bibberende beren.

Er zijn echter ook positieve dingen te vertellen over deze game. Zo is de game compleet 3D, waardoor je de spelwereld vanuit elke gewenste hoek kunt bekijken. De gameplay is ook uitermate geschikt voor jonge kinderen, die wel steeds gestimuleerd worden door het nieuwe aanbod aan planten en dieren.

Zonder te veel moeite kunnen ze met hun bosbewoners spelen, geholpen met specifieke doelen per dier die ze helpen het bos gelukkig te maken. Hierbij draait het wel veel om herhaling en kom je er al snel achter dat er niet veel meer nodig is om het vertrouwen van een dier te winnen dan een handje groenvoer.

De besturing is simpel en snel te leren, maar werkt niet perfect. Vaak blijkt het lastig om objecten zoals planten en dieren te selecteren als je de camera niet in een goede hoek hebt staan. Zo blijf je dus steeds met je camera draaien en in- en uitzoomen.

Gelukkig kan je via het vergrootglas onder in het beeld snel dieren terugvinden in je kavel, waardoor je niet onnodig loopt te zoeken naar die ene eekhoorn. Zaadjes plant je door over ze heen te wrijven met de WiiMote. Hiermee kan je ook bomen schudden, zodat je hun vruchten kan oogsten.

Menuutjes zijn duidelijk, maar zijn soms weggestopt op onduidelijke plaatsen. Het algemene save/load menuutje kan je bijvoorbeeld alleen terugvinden onder de 2-knop. Dat is zeker belangrijk om te weten, want de game slaat niet automatisch op.

De muziek is karakterloos, maar sluit wel aan bij de game. Het bestaat uit een paar onbeduidende pingelmuziekjes en achtergrondgeluidjes van zingende vogeltjes. Dieren in je bos maken alleen geluid als jij ze vastpakt, waarbij het geproduceerde geluid meestal niet echt goed in de buurt komt van hun natuurlijke stemgeluid. Een vogel klinkt gelukkig wel als een vogel, maar een bever klinkt toch meer als een verstikte duif.

In de multiplayer kan je met meerdere mensen in hetzelfde boskavel spelen, met maximaal vier spelers. De game is hier echter totaal niet op gebouwd en eigenlijk alleen bedoeld als een singleplayer game. Met meerdere spelers doe je precies hetzelfde als in je eentje, wat eerder leidt tot frustratie dan tot plezier.

Je moet verplicht allemaal tegelijk bezig zijn met hetzelfde, waardoor je vastzit aan de grootte van het speelveld. Twee spelers kunnen dus niet elk aan een andere kant van het kavel bezig zijn met verschillende dieren, maar moeten steeds bij elkaar blijven en zo hetzelfde ondernemen.

SimAnimals voor de Wii is een matige game voor een jong publiek. De ondermaatse graphics, framerate en geluidseffecten zijn een grote teleurstelling op een leuk concept dat zeker meer had kunnen bieden. De gameplay zelf bevat wel veel leuke elementen voor jonge kids, maar is jammer genoeg net iets te repetitief om lang interessant te blijven. (51%)

Platform: Wii, DS | Release: reeds verschenen