Descent III

PC 9 oktober 1999

Descent was een unieke game. Het spel zette het actiegenre zo?n vier jaar geleden letterlijk op z?n kop. De licht onpasselijk makende en volledige bewegingsvrijheid, het uitgekiende leveldesign en een fantastische KI maakte van Descent een echte klassieker. Na de eerste sequel raakte Descent echter een beetje in de vergeethoek, zeker na het verschijnen van de geslaagde kloon Forsaken die vorig jaar verscheen. Kunnen Outrage en Interplay de verhou

Door: Redactie gamez

Descent was een unieke game. Het spel zette het actiegenre zo’n vier jaar geleden letterlijk op z’n kop. De licht onpasselijk makende en volledige bewegingsvrijheid, het uitgekiende leveldesign en een fantastische KI maakte van Descent een echte klassieker. Na de eerste sequel raakte Descent echter een beetje in de vergeethoek, zeker na het verschijnen van de geslaagde kloon Forsaken die vorig jaar verscheen. Kunnen Outrage en Interplay de verhoudingen weer herstellen met Descent 3?

Het achtergrondverhaaltje heeft zoals gebruikelijk bij dit soort games niet veel om het lijf. Het enige dat je hoeft te weten is dat jij opnieuw de tunnels in moet om met een virus geïnfecteerde robots te bestrijden. En dat 15 missies lang. De helft minder dan bijvoorbeeld deel 2, maar niettemin heeft Descent III meer te bieden dan zijn voorgangers. In de eerste twee delen draaide het om het voortdurend zoeken naar sleutels, het vernietigen van reactoren en de ontsnapping uit de tunnel. Deze keer zijn de missies een stuk gevarieerder. Soms moet je informatie downloaden uit een beveiligde computer, dan weer moet je een bouwwerk verdedigen en een andere keer krijg je de opdracht om gewoon alle bots af te knallen die je tegenkomt. Vijftien missies is niet veel, maar de geniale leveldesign in Descent III maakt echter veel goed. Raak je verdwaald in de immense levels, dan is er nog altijd de Guidebot die je aan de hand neemt en je naar het volgende doel, nieuwe power-ups of de dichtstbijzijnde vijand leidt.

Prima play

De gameplay van Descent III is fantastisch, welke controller je ook kiest. De game ondersteunt een brede variatie aan joysticks en natuurlijk ook force feedback. De beste manier om Descent III te spelen is echter de klassieke FPS-manier: met keyboard en muis. Juist in een game waarin je 360º om je heen kunt kijken, is de mouselook-functie namelijk wel heel erg handig. Alle commando’s kunnen - eigenlijk vanzelfsprekend - naar eigen smaak aan de toetsen worden toegewezen.

Het beste aan Descent III is echter de fantastische KI van de bots. Ze duiken weg, verstoppen zich in de schaduw, liggen op de loer in een donkere spelonk en vallen je onverwacht in de rug aan. Dit alles maakt dat de gameplay van Descent III zijn gelijke eigenlijk niet kent en met kop en schouders boven de concurrentie uitsteekt.

Flauwekul

Grafisch is er al helemaal niets op aan te merken. Zowel de indoor- als de outdoorsequenties (ja, je mag in Descent III ook naar buiten) zien er perfect uit en alle gangbare videokaarten worden ondersteund. Descent III heeft alle licht-en knaleffecten die je je maar kunt wensen en een paar geweldige wapens, al is er niet veel dat je daadwerkelijk kunt vernietigen. Schiet je bijvoorbeeld puur voor het effect op een neonbord, dan gebeurt er niets. Voor dit soort flauwekul heb je echter ook geen tijd, want de actie in Descent III voltrekt zich razendsnel. Het zal je dus waarschijnlijk niet eens opvallen. De indoorsequenties zijn opvallend gevarieerd: er zijn grotten, gevangenissen, een ondergrondse trein en natuurlijk de bekende mijnschachten. Kom je eenmaal buiten, dan is het allemaal net iets minder afwisselend, hoewel het een welkome tijdelijke ontsnapping is uit de claustrofobische tunnels.

Griezelig

De vreemde muziek past perfect bij de eigenaardige omgeving waarin je rondvliegt. Aangezien je tegen robots vecht, verwacht je geen overdadige geluidseffecten. Die zijn echter verrassend goed. Sommige bots laten een griezelig gegrom horen als ze je ontdekken en het geluid van hun wapens voegt veel toe aan de spanning. Ook de voice-overs in de game zijn prima verzorgd.

Descent III is in vergelijking met zijn twee voorgangers niet direct een revolutie, maar het voegt voldoende aan de oude formule toe om bestaansrecht te hebben. Tel daarbij de talrijke en prima functionerende multiplayermogelijkheden op (al zijn er een paar Descent-veteranen op het net die echt onmenselijk goed zijn) en het is duidelijk dat je aan Descent III heel veel plezier kunt beleven.