Rainbow Six

PC31 oktober 1999

Bij het woord planning denk je eerder aan geldzaken, scholen en pensioen dan aan computergames. Daarbij draait het immers meestal om spontane, snelle actie. Bij het geslaagde Rainbow Six krijg je het echter allebei. <br />

Door: Redactie gamez

In deze tweede release van Red Storm ben je bijna net zolang bezig met de voorbereiding van het antiterrorisme-team uit de titel dan met de missie zelf. De planning (uitrusting, tactiek) vindt plaats in een 2D-scherm, terwijl je voor de actie mag kiezen uit een eerste- of derdepersoons 3D-omgeving. Zo speel je in totaal 17 missies, en daarmee ben je dus wel even zoet. Dat planningsgedeelte geeft Rainbow Six extra cachet, zeker omdat het van wezenlijk belang is hoeveel tijd je erin steekt en hoe gedegen je voorbereiding vooraf is. Het begint met het samenstellen van het team, uit een pool van twintig specialisten. Vervolgens voorzie je de uitverkorenen van wapens, uniformen, munitie en hulpmiddelen en wijs je ze toe aan maximaal vier teams. Daarna zet je de tactiek uit op een 2D/3D-blauwdruk, wijs je de leider aan die je tijdens de missie zelf bestuurt en stuur je de teams op pad.

Democratie

Door de excessieve voorbereiding voel je tijdens de missies een grote betrokkenheid bij en verantwoordelijkheid voor de teams. Je voelt je zelfs een beetje trots als je de mannen en vrouwen ziet rennen, klimmen, sloten forceren en vechten tegen hen die de democratie bedreigen. En als er eens eentje sneuvelt, dan voel je dat bijna als een persoonlijk verlies. Het realistische gevoel van de game wordt nog eens versterkt door de fraaie graphics, en vooral als je gebruik maakt van een 3D-videokaart ziet het er allemaal fantastisch en weelderig uit. Al dat moois heeft wel een prijs. Speel je zonder 3D-acceleratie op een P200 MMX-systeem, dan loopt de game met name in de buitenscènes niet echt soepel meer.

De KI van de tegenstanders valt een beetje tegen. Nu zitten de terroristen maar een beetje te wachten totdat jij ze overvalt, ogenschijnlijk zonder enig onderling overleg. [p]Je zou toch zeggen dat ze, net als jij, van een goed doortimmerd tactisch plan gebruik maken. Dat is in Rainbow Six echter nergens terug te zien. Ook een beetje jammer is dat er geen replay-mode is, waardoor het gemakkelijker zou zijn om mislukte missies te evalueren. De maps geven je verder veel te veel informatie over waar je tegenstanders zich precies bevinden, en dat haalt de verrassing er wel een beetje uit.

In multiplayer kun je kiezen tussen onder meer deathmatches en ‘stronghold’ (verdedig of overval een basis), maar online spelen via Microsoft’s Zone verloopt doorgaans niet echt soepel. Dat heeft zeker te maken met de live audio-feature - spelers met een microfoontje kunnen daardoor tijdens de missie met elkaar praten - die gigantisch veel bandbreedte opslokt.

Er valt dus zeker nog het een en ander te verbeteren aan de game en dat zal met opvolger Rogue Spear ook wel gebeuren. Dat neemt echter niet weg dat Rainbow Six ook nu al een zeer indrukwekkende, spannende en goedgemaakte game is.