Micro Machines V4 (ds)
multi23 januari 2007
Ooit was Micro Machines geweldig. Het eerste deel heb ik dan ook helemaal grijs gespeeld, maar sindsdien is de serie nogal in het slop geraakt. Een goede DS-versie zou deze neergaande spiraal wel eens kunnen keren.
Ooit was Micro Machines geweldig. Het eerste deel heb ik dan ook helemaal grijs gespeeld, maar sindsdien is de serie nogal in het slop geraakt. Een goede DS-versie zou deze neergaande spiraal wel eens kunnen keren.
Ik zal maar meteen met de deur in huis vallen: Micro Machines V4 slaagt hier niet in. De game lijkt in eerste instantie de nodige potentie te hebben, maar blijkt het op elk punt te laten liggen. Zo heeft de ontwikkelaar gekozen voor een 3D-omgeving en een met de actie meebewegende camera. En dit komt de overzichtelijkheid zeker niet ten goede. Ok, je kunt het camerastandpunt vervangen (bijvoorbeeld naar het klassieke 2D-bovenaanzicht), maar ook dit werkt niet helemaal zoals je zou willen.
En dat is zonde, aangezien de game zich wel prima laat besturen. De bedeining is doodeenvoudig, maar daardoor niet minder effectief. Met de A-knop geef je gas, met de D-pad stuur je en met de R-trigger gebruik je wapens. Micro Machines V4 kent de nodige wapens, die je als power-up oppikt, en deze verschillen nogal in effectiviteit. Zo zijn de stroomstoten die je kunt uitdelen extreem krachtig, terwijl de bommetjes die je achter je gooit vrij nutteloos zijn. Toch voegen deze wapens de nodige lol toe aan de game.
Minder lollig is de variatie in moeilijkheidsgraad. Bij bepaalde races wordt je met één arm op je rug eerste, terwijl andere races onmogelijk te winnen lijken. Na elke gewonnen race unlock je flink wat nieuwe race-bakken, maar denk niet dat je daardoor je races makkelijker wint. Het verschil tussen de verschillende auto's is namelijk te verwaarlozen. Je moet bij bepaalde races simpelweg hopen op dat beetje mazzel om toch het level door te komen.
Doet de game dan niks goed? Jawel hoor. Zo straalt ‘ie weer dat échte Micro Machines-sfeertje uit. Je racet dan ook over keukens, pooltafels, opengeslagen boeken, meetlatten en allerlei speelgoed. Het is nog wel eens onduidelijk waar je heen moet rijden (mede dankzij de bewegende camera), maar na één keertje de mist in te zijn gegaan, weet je dat ook weer voor de volgende race. Grafisch maakt de titel echter niet erg veel indruk, maar de graphics zijn wel onderhoudend. Wel vraag ik me af of de game, met misschien iets mindere grafische kracht, ook niet op de GBA had gekund.
Dit laatste zeg ik, omdat de game ook weinig gebruik maakt van de mogelijkheden van de DS. Zo komen we, buiten de menu-mogelijkheden, enkel een verschrikkelijke mogelijkheid tot touchscreen-besturing tegen. Je moet dan op het onderste scherm een stuurtje met behulp van je stylus draaien en dit werkt werkelijk voor geen meter. De enige leuke DS-toevoeging is de multiplayer-mogelijkheid. Je kunt namelijk draadloos tot vier spelers tegen elkaar spelen, maar iedereen moet dan wel een eigen exemplaar van de game hebben. Jammer genoeg kun je Micro Machines V4 niet spelen via het online Wi-Fi netwerk van Nintendo. Een gemiste kans, die we kunnen toevoegen bij het inmiddels al behoorlijk volle lijstje die de game neerzet.
Micro Machines V4 voor de DS laat een hoop kansen liggen en maakt daardoor weinig indruk. Zo is de game grafisch niet erg sterk, en kent ‘ie nogal een ongebalanceerde moeilijkheidsgraad. Daarbij maakt de game vrijwel geen gebruik van de DS-mogelijkheden en je vraagt je dan ook af of dit niet ook gewoon voor de GBA had gekund. De multiplayer zou het nodige goed kunnen maken, maar dat je niet via het online netwerk van Nintendo kan spelen, zorgt ook op dit gebied voor een teleurstelling.
Om te kunnen reageren, moet je ingelogd zijn
... Een ouderwetse 2D racer op de DS was misschien dan ook wel beter geweest, tenslotte zijn we tegenwoordig allemaal ouwe zooi aan het spelen via de Virtual Console en Xbox Live. -0 +2
-0 +2