In 2007 kwam Grindhouse uit. Dit waren in feite twee verschillende films (Planet Terror en Death Proof) die onder één naam werden uitgebracht. De films, geregisseerd door Quentin Tarantino en Robert Rodriguez, waren opzettelijk slecht en daardoor volgens velen erg leuk naar om te kijken. Wet probeert eigenlijk precies datzelfde te doen, maar dan in een game.

Wet gaat over een vrouwelijke huurmoordenaar genaamd Rubi Malone. Deze pittige dame gaat gekleed in een strak leren pakje, draagt twee pistolen op haar heupen en een zwaard op haar rug. Ze leeft in een Mad Max-achtige setting in een neergestort vliegtuig in Texas. Hier oefent ze haar acrobatische vaardigheden en schiet ze op alles wat los en vast zit. Zo nu en dan wordt ze echter ingehuurd door dubieuze figuren die af moeten rekenen met rivalen of oude vijanden.

De openingsscène begint dan ook gelijk goed. Rubi zit op een gebouw en kijkt naar beneden naar een deal die compleet de mist ingaat. Er komt een man aangelopen met een koffer en een Aziatische man staat hem op te wachten met een geldkoffertje. Het duurt niet lang voor de pleuris uitbreekt. De man met de koffer wordt neergeschoten en de Aziaat gaat er vandoor met de inhoud en het geld. Rubi springt naar beneden, maakt een salto door het raam en landt midden in de gigantische serre.

Binnen vijf seconden staat de hele zaal vol met schietgrage Aziatische kereltjes. Rubi duikt over een tafel heen, schiet met haar ene pistool een maffioso door zijn hoofd, terwijl ze met de andere een wijsneus in z’n maag schiet. Als ze neerkomt, glijdt ze op haar knieën door waarbij ze nog twee bad guys over de kling jaagt.

Bij het omhoogkomen, haalt ze met haar zwaard flink uit naar de knaap die ze eerder in z’n maag had geschoten. Dit alles duurt eigenlijk nog geen drie seconden, maar in feite ben je al ruim een halve minuut aan het knallen.

Zodra je namelijk een acrobatische stunt uitvoert (en dat kan al door een meter de lucht in te springen) gaat de game over op een slow motion-modus. Als je dan begint te schieten, richt Rubi automatisch één van haar wapens op de dichtstbijzijnde bad guy terwijl je zelf de controle neemt over het tweede wapen. Hiermee kun je vervolgens op een andere tegenstander richten om zo meerdere doelwitten tegelijk uit te schakelen.

Hierbij vloeit het bloed rijkelijk en al snel zie je het ene lichaam na het andere door de lucht vliegen. Dit alles wordt voorzien van een lekkere kick ass soundtrack met veel rock, punk en country. Daarnaast ligt er constant een zogenaamde ‘film grain’ over het beeld. Hierdoor wordt het idee dat je naar een B-film uit de jaren ‘70 zit te kijken nog eens versterkt. De sfeer is dan ook veruit het sterkste aspect van de game.

De game moet het namelijk helaas niet zo hebben van de uitdagende gameplay. Het is natuurlijk erg tof als je voor het eerst zeven slachtoffers trakteert op een stukje lood terwijl je langs een muur rent, door de lucht vliegt of op je knieën over de grond schuift (of een combinatie hiervan), maar de glans is er snel vanaf. Al snel verandert Wet namelijk in een repetitieve game die het vooral moet hebben van sfeervolle omgevingen en de meest bizarre stunts.

Zo nu en dan wordt de game gelukkig onderbroken door een actiescène die niet zou misstaan in een James Bond-film. Zo duurt het niet lang voordat je op de Golden Gate Bridge belandt en daar de ene na de andere auto laat crashen terwijl je van het ene naar het andere dak springt. Hierbij stuur je uiteraard weer veel maffiafiguren naar de eeuwige drugsvelden en dit ziet er allemaal erg gaaf uit. Deze scènes hangen voornamelijk aan elkaar met quick time events en daar moet je maar net van houden.

Op een paar punten in het spel kom je in de rage mode terecht. Dit gebeurt op vastgestelde tijden en op die momenten slaat het kleurenpalet van de game om en is alles rood, wit of zwart. Hierbij wordt Rubi aanzienlijk sterker en sneller en loopt de body count verschrikkelijk hoog op. Hoewel dit de eerste keer leuk en vernieuwend is, kom je er echter al snel achter dat dit eigenlijk dezelfde gameplay in een nieuw jasje is. Hier hadden ze dan ook een stuk meer mee kunnen doen.

Na elk level ontvang je een aantal punten. Deze punten zijn gebaseerd op het aantal tegenstanders dat je om hebt gelegd, maar kijkt vooral naar de manier waarop je dit hebt gedaan. Voor acrobatische stunts krijg je extra punten en als je twee of drie stunts aan elkaar plakt en daarbij ook nog eens flink wat schade aanricht, is het helemaal kassa. Deze punten kun je na elk level besteden aan upgrades voor Rubi. Hierbij moet je denken aan nieuwe moves, maar ook upgrades voor je wapens en levenspunten.

Wet is een vermakelijke actiegame, maar slaagt er niet in boven de middenmoot uit te komen. De gameplay is de eerste paar keer erg tof, maar wordt al snel repetitief en daar veranderen de quick time events en rage mode weinig aan. De sfeer is echter heel erg gaaf en liefhebbers van Tarantino-films als Death Proof en Kill Bill zullen dit zeker weten te waarderen. (73%)

Platform: PS3, Xbox 360 | Release: 18/09/2009