Review: C.O.P.: The Recruit
DS17 november 2009
Waar Rockstar met GTA voor de DS koos om terug te gaan naar een perspectief van bovenaf, levert Ubisoft hun nieuwe free roaming game in volledig 3D af. Op z'n minst een gewaagde stap.
De eerste keer dat je C.O.P. opstart, zal je behoorlijk onder de indruk zijn van de 3D graphics gecombineerd met de grootte van de stad waar je in speelt. Toegegeven, alles ziet er een beetje pixelig uit, je komt veel steegjes tegen die wel erg op elkaar lijken, er is pop-up aanwezig, maar daar kunnen we nog wel doorheen kijken.
Waar de speler zich echter wel aan gaat ergeren, zijn de auto’s en de voetgangers. Deze hebben een kunstmatige intelligentie om van te huilen en reageren nauwelijks op hun omgeving. Zo rent een voetganger pas weg als je hem eenmaal raakt. Je leest het goed: ze rennen weg nadat je ze raakt en een voetganger doodrijden zit er dus niet in.
KwajongenEen ander verschil met de GTA-serie is het feit dat jij je deze keer aan de goede kant van de wet bevindt. Je speelt namelijk een nieuwe politierekruut. Het niet al te originele verhaal wordt tussen de missies door in een soort van stripplaatjes verteld. Een kwajongen gaat bij de politie om zijn leven te beteren en kan daarbij zijn contacten op straat goed gebruiken om de politie te helpen; je kent het wel. Wij hadden in ieder geval veel moeite om er een beetje in te komen.
In C.O.P. kun je vanaf het begin door de volledige stad heen rijden. Naast de verhaalmissies is er echter weinig te doen. Er zijn een aantal punten waar je foto's kunt maken voor je collectie en af en toe zul je opgeroepen worden voor een spoedmissie die je al dan niet kunt oplossen. Overigens krijg je als je besluit niet naar een side-missie te gaan een berichtje dat een andere agent de missie heeft overgenomen en dat je niet meer hoeft te komen. Jouw hulp is dan ook blijkbaar niet noodzakelijk.
Saaie boelJe kunt als politieagent natuurlijk niet zomaar mensen doodschieten en iedereen is geheel welwillend om zonder gevolgen aan jou hun auto af te staan. Een beetje een saaie boel is het dus wel in de stad. Na het eerste uurtje zul je de stad daardoor alleen maar gebruiken om van missie A naar missie B te komen en de grootte ervan zal je dan alleen maar tegen gaan staan. Gelukkig bezit het spel een uitgebreid GPS-systeem op het onderste scherm. Dit systeem toont je een duidelijke kaart, zodat je in ieder geval nooit zal verdwalen.
De missies zijn overigens wel erg gevarieerd. Je zal moeten racen, rondlopen, schieten, rondsluipen en af en toe krijg je zelfs een aantal manschappen tot je beschikking die je tactisch moet inzetten. Hierbij werkt de besturing goed. Vooral aan het besturen van je mannetje te voet is veel aandacht besteed. Als je namelijk in schietmodus gaat, dan gebruik je de stylus om rond te kijken en de L-knop om te schieten, wat erg fijn werkt.
Onkwetsbaar
Jammer is dan weer dat de missies volledig lineair zijn. Als het spel wil dat je ergens voorbij sluipt, dan zul je dit ook zo moeten doen. Ze gaan zelfs zo ver om dan gewoon alle vijanden onkwetsbaar te maken voor je schoten. Verder speelt ook hier weer de slecht AI van de mannetjes op.
Als je bijvoorbeeld tegen iemand moet racen, dan komt dit eigenlijk gewoon neer op zo snel mogelijk de check points halen en als je dit dan binnen de tijd doet, heb je van de tegenstander gewonnen. Dat er ook nog een volledig gescript autootje ditzelfde probeert te doen, heeft totaal geen effect op de missie.
Al met al proberen de makers van C.O.P. een heleboel dingen die in essentie leuk klinken, maar die geen van allen goed uitpakken. Dan hebben we het nog niet eens gehad over het zoemende muggengeluid wat uit de auto's komt, het feit dat een lantaarnpaal net zo makkelijk omgaat als een paaltje van de wegversperring en het feit dat je na elke keer dood gaan consequent aan de andere kant van de stad wordt gedumpt, zodat je eerst een kwartier moet rijden voordat je de missie nog een keer kunt doen.
C.O.P.: The Recruit bevat een hoop leuke ideeën, maar geen van deze zijn echt goed uitgewerkt. De missies zijn weliswaar gevarieerd en de besturing is erg prettig, maar mede door de slecht uitgewerkte kunstmatige intelligentie ben je jezelf toch vaak aan het ergeren. Al snel wordt het spel eentonig en als je de hoofdmissie eenmaal hebt voltooid, is er weinig anders meer in de stad te doen. Als het leven van een politieagent zo saai is, heeft Niko Bellic het toch beter bekeken. (54%)
Platform: DS | Release: 09/10/2009
Om te kunnen reageren, moet je ingelogd zijn
en komt ook niet eens in de beurt van GTA china town. -0 +0