Review: Heroes Over Europe
multi26 september 2009
September is blijkbaar dé maand voor WO II-veteranen met een vliegbrevet op zak. Na Il-2 Sturmovik: Birds of Prey mag je ook in Heroes Over Europe allerlei Bratwurst-vreters uit de lucht knallen.
In Heroes Over Europe doe je dat wel op een andere manier. De game is meer arcade van opzet. Je hoeft je dan ook niet druk te maken om ingewikkelde fysicawetten, de duizenden metertjes en knopjes in de cockpit of de inhoud van je benzinetank. Je kruipt achter het stuur van je oudbarrel, jakkert door de lucht, neemt vijandelijke vliegtuigen op de korrel, schudt een ontwijkende manoeuvre uit je controller. En dat herhaal je dan een paar keer.
Of liever gezegd: dat herhaal je een paar keer te vaak. Heroes over Europe is in de basis niet zo’n uitdagende game en dat lijkt ontwikkelaar Transmission Games op te willen vangen door je in elk van de ruim vijftien missies te bestoken met tientallen Duitse vliegmachines. Regelmatig ploeg jij je een weg door hordes van dezelfde tegenstanders en dat wordt best vervelend op den duur.
Het is nog eens extra irritant omdat je niet de enige geallieerde piloot bent die langs de Britse kusten zoeft. Terwijl je je stalen koffiebonen op Duitse vliegkistjes afstuurt, zit ‘jij’ rustig te keuvelen met collega-piloten, die blijkbaar ook aan het werk zijn. Zo af en toe zie je je kameraad langsvliegen – maar waar 'ie in hemelsnaam mee bezig is mag Joost weten, want jij schijnt de enige niet-Duitse vliegenier te zijn met een ‘license to kill’.
Nazi-machientjesNu biedt de game af en toe nog wel wat variatie aan slachtvee. Na een bord vol jagers mag je een scheepslading bommenwerpers uit de lucht knallen, om je vervolgens op een stel gronddoelen te storten. De missiestructuur is echter zo rechtlijnig en stug dat je hier weinig plezier aan zult beleven. De tijdslimieten waarmee je te maken krijgt zijn dikwijls frustrerend. Bovendien slaan missies herhaaldelijk de plank volledig mis.
Zo moet je al vroeg in de game een stel handelsschepen beschermen, door de diepzeebommen – die óp het water drijven – tot ontploffing te brengen, voor ze erbij in de buurt komen. Natuurlijk varen die schepen als een kip zonder kop door, ook als je een bommetje niet op tijd uit de weg weet te ruimen. Resultaat: missie mislukt, begin maar opnieuw. Is het zo moeilijk om vijf minuutjes het anker uit te werpen?
In een andere missie dreigen Duitse bommenwerpers Londen plat te gooien en moet je ze uitschakelen. De Nazi-machientjes worden echter geëscorteerd door venijnige Messerschmitts, die je het leven zuur maken. Denk je slim te zijn en die lastposten eerst als doelwit in te stellen, dan heb je pech: dat staat de game simpelweg niet toe.
Bullet time in de luchtAl vallen er heel wat verschillende gevechtsvliegtuigen vrij te spelen, de game biedt van zichzelf weinig variatie. Ook in vergelijking met andere vlieggames valt op dat de makers weinig geïnspireerd te werk zijn gegaan. De enige noviteit is Ace Kill, een actie die het best te omschrijven is als een soort bullet time in de lucht.
Door een vijandig vliegtuig enkele seconden in het vizier te houden, wordt er een metertje opgevuld. Is die half vol, dan kun je de Ace Kill activeren. De actie vertraagt dan en het beeld zoomt in op je doelwit, zodat je minutieus kunt richten op de oplichtende delen van het vliegtuig – bijvoorbeeld de brandstoftank, de piloot of staartschutter. Hoe langer je de meter hebt laten vollopen, des te meer tijd krijg je om te richten. Kleine vliegtuigen zijn met één welgemikt schot in de motor neer te halen, maar voor grotere machines heb je meerdere Ace Kills nodig.
Hoewel dit allemaal best fris klinkt, blijkt deze vondst niets meer dan een gimmick. Het vullen van zo’n Ace Kill-meter vergt zoveel tijd dat je je vijanden beter op de normale manier uit de lucht kunt schieten. Zeker met het oog op de missieklok die alsmaar doortikt. In multiplayer is deze actie al helemaal onbruikbaar, omdat je tegenstanders nu eenmaal niet rustig in je vizier blijven hangen.
PilotenkontDoor het onvoorspelbare gedrag van je menselijke spelers is de multiplayer wel een stuk interessanter dan de solocampagne. Hoewel je op papier met maximaal zestien spelers het luchtruim onveilig kunt maken, blijkt het in de praktijk lastig om genoeg geïnteresseerden te vinden. Daardoor vecht je al snel met een handjevol gamepadpiloten op een veel te grote map, wat de actie niet ten goede komt.
Ook op grafisch gebied blijft de game in de middelmaat steken. Hoog in de lucht ziet het er allemaal wel aardig uit, zeker als de actie op zijn hevigst is. Explosies vallen echter tegen en ook de mate van detail in de wereld onder je pilotenkont zijn de huidige generatie consoles onwaardig.
Gierende duikvluchtenEigenlijk is Heroes Over Europe alleen op auditief bovengemiddeld te noemen. De geluiden van afgevuurde en inslaande kogels tijdens dogfights zijn zeer overtuigend. De gierende sound, wanneer je een duikvlucht maakt, eveneens. Bovendien wist het licht komische gekeuvel met collegapiloten af en toe een heuse glimlach op ons gezicht te toveren, waar dat de rest van de game absoluut niet lukte. Of je daarvoor nou de knip moet trekken, wagen we te betwijfelen.
Heroes over Europe vliegt kort na Il-2 Sturmovik: Birds of Prey de winkels binnen, maar kwalitatief ligt de game mijlenver achter. Met zijn repetitieve missieverloop en kunstmatig opgekrikte moeilijkheidsgraad ligt frustratie op de loer, terwijl de game zich niet overtuigend weet te onderscheiden van andere vlieggames. Zelfs de nieuwe Ace Kill-move kan daar weinig aan veranderen. Heroes Over Europe mag dan een eerbetoon willen brengen aan de heldhaftige piloten uit de Tweede Wereldoorlog, de game zelf is eerder een held op sokken. (58%)
Platform: pc, Xbox 360, PS3 | Release: 17/09/2009
Om te kunnen reageren, moet je ingelogd zijn
-0 +3