Review: Red Faction: Guerrilla (pc)
PC12 oktober 2009
Eindelijk komt Red Faction: Guerilla uit voor de pc. Veel PS3- en Xbox 360-spelers zullen dit spel al uitgespeeld hebben en nu kunnen ook de pc-gamers helemaal los gaan op Mars. Wij kunnen meteen zeggen dat dit spel het wachten waard was.
We zijn weer terug op de rode planeet en er is weinig veranderd aan het spel zelf. Je loopt de singleplayer door met zijn flinterdunne verhaallijn waarbij je uiteindelijke doel het bevrijden van Mars is. Hierbij moet je de verschillende gebieden bevrijden door de EDF uit te schakelen.
Dit kan je doen door het uitschakelen van willekeurige doelwitten en uiteraard de missies te voltooien. Succesvolle missies en kapotte doelwitten leveren ‘salvage’ op waarmee je upgrades kunt kopen. De kern van het spel is dus gelijk aan de consoleversie en we zullen dan ook dieper ingaan op het spel en de verschillen bespreken.
Opgepoetste graphicsHet valt meteen op dat Mars er deze keer beter uitziet. De ontwikkelaar is de afgelopen drie maanden druk bezig geweest met het oppoetsen van de graphics. De omgevingen zien er strakker uit, de viewing distance is verbeterd en de explosies zien er nog mooier uit. Dat laatste komt goed uit, want dit spel draait nog steeds om het uitschakelen van je tegenstanders waarbij je de omgeving niet hoeft te sparen.
We merkten dan ook dat hoe langer we speelden, hoe creatiever we tegenstanders uitschakelden. Zo moesten wij een groepje scherpschutters doden die zich op het dak van een flatgebouw bevonden. De eerste keer legden wij het loodje omdat de trappen naar het dak zwaar bewaakt werden. De tweede keer gingen we stiekem de kelder in, plaatsten wat bommen bij de fundering waarna we rustig naar buiten liepen en we onder het genot van een drankje en de ondergaande zon het hele gebouw naar beneden lieten storten.
Creatieve oplossingenZo kunnen wij tientallen situaties opnoemen waar dit spel je de mogelijkheid biedt om met creatieve oplossingen te komen om je doel te bereiken. Buiten de standaard missies zijn er guerrillamissies die je extra salvage opleveren. Zo moet je gijzelaars redden, voertuigen transporteren naar een veilige plek, aanvalsgroepen leiden of boodschappers onderscheppen.
De twee meest leuke missies zijn de demolition- en interception-missies. De namen spreken redelijk voor zich: bij demolition krijg je een beperkt aantal explosieven en moet je een manier vinden om je doelwit binnen een bepaalde tijd tegen de vlakte zien te krijgen. Bij interception moet je een konvooi van de tegenstander onderscheppen. Omdat je de route van het konvooi al weet, is het leuk om een hinderlaag te maken en nog leuker om die te zien slagen.
Extra downloadbare contentNaast de verhaallijn zit ook de voor de consoles verschenen extra downloadbare content al standaard op het schijfje. Hierbij speel je als een Marauder, oftewel woestijnvolk. Deze extra missies zijn leuk om te spelen, omdat je nu de wereld ziet vanuit de ogen van een andere groepering. Dit betekent ook dat je andere doelstellingen, wapens en voertuigen hebt. Ook de extra mappen van de laatste DLC zijn in de multiplayer verwerkt.
Deze multiplayer zit goed in elkaar en met alle verschillende soorten modes ben je lange tijd zoet. Naast alle mogelijke wapens die in de singleplayer zitten, hebben de makers er ook rugzakken in verwerkt die je tijdelijke krachten geven. Dit zijn zeer uitlopende krachten, zoals onzichtbaarheid, helende krachten, jetpack of de mogelijkheid om door alles en iedereen te kunnen rennen. Dankzij de rugzakken kun je binnen je team bepaalde rollen verdelen, waardoor de multiplayer ook voor clans interessant kan zijn.
Ook mindere puntenHelaas zijn er ook wat mindere punten aan dit spel die net voorkomen dat dit spel een serieuze gooi gaat doen naar de beste game van het jaar. De kunstmatige intelligentie van tegenstanders en guerrillavechters is bijvoorbeeld zeer slecht. Doordat tegenstanders in groten getalen op je af komen, valt het niet snel op dat ze vaak blijven zitten en nooit flanken.
De slechte AI van je medevechters is wel een doorn in het oog. Het is regelmatig voorgekomen dat een reddingsmissie faalde, omdat diegene die gered zou moeten worden het nodig vond dwars door de vuurlijn te rennen of voor onze rijdende auto te springen. Als laatste is er weinig balans in de guerrillamissies. Zo zijn sommige transportmissies bijna onmogelijk te voltooien terwijl je andere missies fluitend voltooit.
Hou je van actie en heb je een pc staan die dit spel redelijk kan draaien, dan moet je niet langer twijfelen en dit spel in huis halen. Het opblazen van gebouwen gaat niet vervelen en creativiteit wordt beloond bij het voltooien van missies. Je bent dan ook uren zoet met de singleplayer. De game ziet er daarbij grafisch zeer goed uit, maar de kunstmatige intelligentie blijkt minder sterk. Naast de prima singleplayer, bevat de game ook nog een zeer vermakelijke multiplayer-mode, waardoor Red Faction: Guerrilla een dikke aanrader is. (89%)
Platform: pc, Xbox 360, PS3 | Release: 18/09/2009 (pc), 05/06/2009 (Xbox 360, PS3)
Om te kunnen reageren, moet je ingelogd zijn
Jammer dat er geen demo van is.
Wellicht dat k hem een x uit de 10 euro bak vis.. maar eerder ook niet -2 +5
Dat is echt onzin heb je de game wel gespeeld? Mijn tactiek ren basis binnen gooi alle mijnen van me af ren basis uit druk op knop alles weg vervolgens een voertuig jatten en terug naar je eigen basis rijden makkelijker kan je het niet krijgen. Er komt hier compleet geen guerrilla oorlog voering bij kijken. Bij guerrilla oorlog voering denk ik aan basis binnen sluipen hoge officier ofzo stilletjes omleggen en weer weg gaan. Bij deze game ren je naar binnen en blaas je alles op wat je ziet dat noem ik geen guerrilla actie
sja, maar sommige mensen hebben nou eenmaal meer stijl dan jij.. -1 +4
Persoonlijk zou ik deze game een punt lager geven, puur omdat de gameplay te veel steund op het slopen. Neemt niet weg dat dat aspect, persoonlijk, een nieuwe lat is geworden in het shootergenre. -1 +4
Ik heb niet alleen het spel gespeeld maar ook de review geschreven....
Een basis inracen, mijnen gooien, een voertuig jatten en dan snel wegwezen klinkt als een echte "hit and run" actie, vaak gebruikt als een guerilla tactiek. Dus stiekem speel je het spel ook zo
Logisch dat de game steunt op het slopen, want daar draait de hele serie om. Doh.
Ik vond bij RF2 juist dat het slopen van de omgeving te veel een soort van extra gimmick was, dat is bij het 3e deel duidelijk anders.
Ik moet overigens zeggen dat ik de physics bij het instorten van grote gebouwen eigenlijk wat tegen vond vallen. Het duurt vrij lang voordat structuren het begeven en het ziet er dan vaak eerder uit als een soort mini-explosie, in de plaats van een ineenstorting.
Het blijft wat mij betreft wel verreweg de meest interessante shooter van dit moment vanwege het innovatieve sloop-element. Ik kan me dan ook helemaal vinden in de goede score van de game. Om een vergelijking te maken, ik vond deze game weliswaar minder bruut dan Gears of War, maar qua gameplay echt 100x interessanter. -0 +2
De gebouwen lijken op legoblokjes als ze in storten.
En waarom vindt iedereen dit zo leuk?