Review: Assassin’s Creed: Bloodlines
PSP 5 december 2009
Nu Assassin’s Creed een wereldwijd succes is gebleken, pakt Ubisoft het groots aan. Op bijna elk denkbaar platform komt een Assassin's Creed-titel uit. Is Bloodlines op de PSP een gedegen titel?
De grootste vraag die we onszelf moeten stellen voor een titel als Assassin's Creed: Bloodlines op de PSP is of de grootse omgevingen een beetje tot hun recht kunnen komen op de handheld. Eén van de meest interessante elementen in de next-gen-versie was namelijk om vanaf een view point de omgeving te scannen en vervolgens naar beneden te duiken.
Dit zit gelukkig ook weer in Assassin's Creed: Bloodlines. Er zijn enkele view points waarmee je vervolgens enkele extra missies kunt ontdekken. De extra missies blijven echter beperkt tot gevechten, achtervolgingen en enkele 'assassinations'. Met deze missies is het mogelijk om munten te verzamelen, maar hierover later meer.
Appeltje voor de dorstNaast deze optionele missies heb je natuurlijk de verhaallijn. Het verhaal speelt zich af vlak nadat het originele verhaal van Assassin's Creed is afgelopen. Voor gamers die deze links hebben laten liggen, zal het verhaal maar moeilijk te begrijpen zijn.
Altaïr's guild van assassins heeft na deel één beslag gelegd op 'the apple of eden', een artefact wat erg belangrijk is voor de tempeliers. Om mysterieuze redenen vluchten de tempeliers naar Cyprus en het is aan Altaïr te achterhalen waarom, waardoor je als speler dus logischerwijs ook in Cyprus terecht komt.
Het verhaal zelf zal ongeveer vijf uur in beslag nemen. Ben je klaar met het verhaal, dan zijn er nog genoeg dingen te verzamelen. Door dit te doen, kun je geld sparen en dit uitgeven aan upgrades. Deze upgrades vind je in de vorm van meer uithoudingsvermogen, sneller opgaan in je omgeving, meer werpmessen, et cetera.
ArsenaalBij Assassin's Creed: Bloodlines is duidelijk meer nadruk gelegd op de gevechten. Het merendeel van de missies bestaat hieruit en als je bijvoorbeeld voor een assassination je doelwit in een fort moet vinden, kun jij je daar al vechtend een weg doorheen banen. Gelukkig is het vechtsysteem hetzelfde gebleven als de consoleversies, waardoor deze gevechten niet al te moeilijk zijn.
Het is namelijk nog steeds mogelijk om de tegenstanders uit te schakelen met de juiste timing en een druk op de knop. Als je ziet dat een tegenstander aan wilt vallen, kun je deze snel counteren. Het arsenaal aan wapens wat je hiervoor ter beschikking hebt, is hetzelfde gebleven. Je hebt je werpmessen, je standaard zwaard en je verborgen mes.
Het nadeel van de focus op de gevechten is dat veel van de kenmerkende gameplay verloren gaat. Je hebt het gevoel dat je van gevecht naar gevecht rent, waardoor veel eigenschappen van een assassin niet meer aanwezig zijn. Je hoeft weinig te sluipen, je doelwit in de gaten houden en wachten tot de tijd rijp is om toe te slaan. Iets wat de grote broers van Bloodlines op de consoles en pc weer een extra dimensie gaven.
Twee gezichtenGrafisch gezien is Assassin's Creed: Bloodlines een game met twee gezichten. De tussenfilmpjes en animaties zijn zeer goed verzorgd. Ook het klimmen op de gebouwen en de view points zijn mooi weergegeven. Niet alles is echter pracht en praal. Zo zijn er aardig wat lelijke witte lijnen tussen de gebouwen te zien, die er niet thuis horen. Ook valt de game grafisch wat tegen als de camera ingezoomd is bij enkele filmpjes.
Daarbij heeft de camera wel eens kuren, waardoor je zicht ineens belemmerd is. Het is wel mogelijk om de camera zelf te bedienen, maar door deze camera-glitches speelt het allemaal toch net wat minder lekker.
De overige besturing zit wel goed in elkaar en je springt dan ook makkelijk van het ene naar het andere gebouw. Zoals vermeld lopen de gevechten soepel door de makkelijke besturing, waardoor de game lekker weg speelt. Het helpt ook mee dat de game korte laadtijden kent.
LinkenDe voice acting in de game is goed verzorgd. Altaïr is zeer goed ingesproken, waardoor je wat meer in de game gezogen wordt. Soms heeft de game echter ook kuren, waardoor zinnen meerdere malen worden uitgesproken, of de ondertiteling al verder is dan wat er gezegd wordt. Tijdens de missies zelf zijn de geluiden onopvallend te noemen.
Leuke extra voor PS3-bezitters is dat het mogelijk is om Assassin's Creed: Bloodlines te linken aan Assassin's Creed II. De munten die je in Bloodlines verzamelt, kun je inwisselen voor florijnen, waardoor je Assassin's Creed II een leuke boost kunt geven.
Assassin's Creed: Bloodlines is een game met twee gezichten. Grafisch heeft het zijn hoogte-, maar ook dieptepunten. Voor nieuwkomers is het verhaal moeilijk te begrijpen. De gameplay zit, als de camera meewerkt, wel goed in elkaar. De game speelt dan ook aardig en loopt soepel. Toch laat de game de nodige steken vallen waardoor het geen topper is.
Om te kunnen reageren, moet je ingelogd zijn
-0 +1

-0 +0"Leuke extra voor PS3-bezitters is dat het mogelijk is om Assassin's Creed: Bloodlines te linken aan Assassin's Creed II. De munten die je in Bloodlines verzamelt, kun je inwisselen voor florijnen, waardoor je Assassin's Creed II een leuke boost kunt geven."
Mja, alleen is het in Assassin's Creed II behoorlijk eenvoudig door missies vrij te spelen al heel veel florijnen te bemachtigen, dus het is een beetje de vraag of dit wel zo'n grote beloning is.
Al op minder dan de helft van de game had ik alles al volledig laten restaureren, maar ja Assassin's Creed II ben je al gauw zo'n 20 á 30 uur zoet mee. -0 +0