Grand Theft Auto
PC14 oktober 1999
Je staat in downtown Liberty City te wachten op instructies van je opdrachtgevers. Daar gaat de telefoon. Vandaag moet je een paar taxi?s stelen en ze afleveren bij de pier. Zonder met je ogen te knipperen loop je naar de dichtstbijzijnde taxi, trekt de chauffeur achter het stuur vandaan en trekt op. Normaal gesproken maak je jezelf in zo?n situatie snel uit de voeten, maar in Grand Theft Auto ligt dat anders. Want om extra punten te scoren moet
Je staat in downtown Liberty City te wachten op instructies van je opdrachtgevers. Daar gaat de telefoon. Vandaag moet je een paar taxi’s stelen en ze afleveren bij de pier. Zonder met je ogen te knipperen loop je naar de dichtstbijzijnde taxi, trekt de chauffeur achter het stuur vandaan en trekt op. Normaal gesproken maak je jezelf in zo’n situatie snel uit de voeten, maar in Grand Theft Auto ligt dat anders. Want om extra punten te scoren moet je nog wel even de hulpeloze taxichauffeur platrijden…..
Er zit meer a-sociaal en crimineel gedrag in Grand Theft Auto alleen dan in de meeste andere games bij elkaar. Je begint als een eenvoudige loopjongen, maar voer je de opdrachten allemaal goed uit, dan klim je langzaam maar zeker omhoog in de hiërarchie van de plaatselijke maffia. In totaal zijn er meer dan 200 missies, die iedere keer net weer een beetje moeilijker en omvangrijker zijn dan de vorige. Want het blijft natuurlijk niet bij het kapen van taxi’s. Voor je het weet draagt de baas je bijvoorbeeld op een complete tank te stelen.
HandenJe speelt GTA vanuit een top down-vogelperspectief, waardoor de grote stad met al zijn straten, trottoirs, bruggen en het drukke verkeer overzichtelijk wordt weergegeven. De ideale werkomgeving voor een sociopaat zoals jij dus. Punten scoor je door uiteenlopende voertuigen te stelen en af te leveren, van coupés tot trucks en van schoolbussen tot bestelauto’s. Eigenlijk is het de bedoeling dat zo’n beetje alles wat wielen heeft en zich binnen de stadsgrenzen bevindt uiteindelijk aan je grijpgrage handen ten prooi valt. Terwijl je van de ene naar de andere auto loopt, mag je je bovendien uitleven met een fors aantal verschillende wapens zoals pistolen en vlammenwerpers.
De bedoeling is overigens wel dat je de af te leveren voertuigen een beetje heel houdt, want voor een aan alle kanten ingedeukte en door kogels doorzeefde auto wil de klant natuurlijk niet betalen. De politie heeft daar natuurlijk geen boodschap aan, zodat het zo nu en dan verstandig is om de wagen te verlaten en het vuurgevecht te voet voort te zetten. Dit levert op gezette tijden spannende en spectaculaire shoot-outs op.
Hoe je ook over dit soort games en hun twijfelachtige moraal denkt, feit is dat Grand Theft Auto aanvankelijk mateloos boeit en vreselijk verslavend is. Niettemin gaat de lol er na niet al te lange tijd ineens behoorlijk vanaf. Na weer een voertuig te hebben afgeleverd, na het zoveelste vuurgevecht met de politie en na de tigste achtervolgingsscène heb je het eigenlijk wel een beetje gezien met GTA. Daarom kan Grand Theft Auto het beste vergeleken worden met een echte joyride: vreselijk spannend allemaal, maar na een uurtje of twee beland je als vanzelf weer terug in de realiteit. Wat de levensduur van GTA nog een beetje verlengt is de mogelijkheid om het met z’n vieren via een netwerk tegen elkaar op te nemen. Maar zelfs dat is na verloop van niet al te veel tijd opeens niet zo leuk meer.
Om te kunnen reageren, moet je ingelogd zijn